FANDOM


Mapa wyspy

Mapa wyspy sporządzona przez Danielle.

Wyspa Główna - znajdująca się nad wielkim złożem energii, zwanym Światłem lub Źródłem Życia wyspa, której historia jest silnie związana z historią tejże energii. Wielka moc, która tkwi w Źródle Życia, sprawia, że wyspa przemieszcza się w przestrzeni, a niekiedy także i w czasie, przez to niemożliwe jest określenie stałych współrzędnych. Energia ta w 2007 r. została zniszczona przed Desmonda Hume'a, w w wyniku czego większość dawnych właściwości wyspy zniknęła i nawiedziła ją seria silnych trzęsień ziemi. Sama wyspa jest pochodzenia wulkanicznego i znajdują się na niej dwa wygasłe wulkany oraz dwa pasma gór.

to tajemnicze, nieznane światu miejsce. Wyspa potrafi się przemieszczać, dlatego tez niemożliwe jest podanie jej stałego położenia geograficznego. Wyspa jest miejscem niezwykłym. Występują na niej zjawiska graniczące z niemożliwym. Miejsce to posiada m.in. właściwości uzdrawiające. Ponadto znajduje się na potężnej kieszeni pola elektromagnetycznego. Niezwykłe właściwości wyspy przyciągnęły na nią między innymi naukowców z DHARMA. Wyspa zdaje się być czymś więcej niż tylko obiektem pochodzenia wulkanicznego. Według niektórych wyspa "żyje" i decyduje o losie ludzi. Potrafi sprowadzać osoby, których przeznaczeniem jest się na niej znaleźć, między innymi ekspedycję naukową Danielle Rousseau, lot 815 i 316. Znajdują się na niej liczne ślady tajemniczej, starożytnej cywilizacji, która zamieszkiwała wyspę w przeszłości. Jedną ze zdolności pradawnych mieszkańców była możliwość przenoszenie wyspy w czasie i przestrzeni. Od pewnego czasu zamieszkiwana jest także przez grupę ludzi, których późniejsi mieszkańcy wyspy nazwali Innymi, wrogami czy nieprzyjaciółmi. Podlegają oni Jacobowi, który rządzi wyspą od ponad dwustu lat, spierając się o władzę ze swoim wrogiem.

Historia

Źródło życia

Historia wyspy obraca się wokół Źródła Życia - wielkich ilości energii, skupionych pod wyspą, które sprawiają, że wyspa nie tylko nieustannie podróżuje w przestrzeni, ale także możliwe jest przenoszenie jej w czasie. Owa energia w jednym miejscu, tzw. Sercu Wyspy wydobywa się spod ziemi, gdzie znajduje się mały otwór, przesłonięty kamieniem, który utrzymuje równowagę na wyspie. Przesunięcie kamienia sprawia, że energia skupiona pod powierzchnią powoduje utratę przez wyspę wszystkich jej nadzwyczajnych właściwości i nieustające trzęsienia ziemi, zatapiające tenże skrawek lądu. Od niepamiętnych czasów Źródła Życia strzegli strażnicy, mający z tego powodu wiele nadprzyrodzonych zdolności, m.in. umiejętność uleczania chorych i niestarzenie się. W całej historii wyspy poświadczonych jest kilka przypadków, kiedy ludzie weszli do Źródła Życia. Najwcześniejszy znany z nich nastąpił w II poł. I w. n.e., kiedy do Źródła wepchnięty został nieprzytomny lub martwy brat Jacoba. Martwe ciało mężczyzny wypłynęło ze Źródła, ponadto zaś opuścił je tajemniczy, inteligenty twór pod postacią czarnego dymu. Czy czarny dym był bratem Jacoba, który opuścił ciało, czy może został uwolniony podczas incydentu nie wiadomo. Od chwili powstania Potwora każdy kto wszedł do Źródła mógł opuścić je bez żadnych konsekwencji.

I w. n.e.

Najwcześniejszym znanym strażnikiem Źródła Życia była nieznana kobieta, żyjąca p.n.e., którą zastąpiła jej córka. Na początku I w. n.e. na wyspie rozbił się okręt bogatej, będącej w ciąży Rzymianki Claudii, która podczas katastrofy odłączyła się od reszty załogi i została odnaleziona przez strażniczkę. Wkrótce nastąpił czas porodu, podczas którego na świat przyszli [[Jacob] i jego nieznany z imienia brat. Zaraz po ich narodzinach strażniczka zabiła Claudię, sama zaś zaopiekowała się chłopcami, chcąc, by któryś z nich w przyszłości zastąpił ją, zostając obrońcą Źródła Życia. Plany tajemniczej kobiety pokrzyżował częściowo jeden z jej przybranych synów, który w wieku 13 lat pod wpływem wizji biologicznej matki uciekł z obozy i zamieszkał w wiosce, zbudowanej przez załogę okrętu Claudii. Bezradnie poszukując ukazanemu mu raz przez matkę Źródła Życia zbuntowany syn wpadł na pomysł wydrążenia szybu, dzięki któremu dostał się do potężnej energii. Już jako dorosły mężczyzna brat Jacoba rozpoczął budowę mechanizmu, który pomógłby mu opuścić wyspę. Plany syna pokrzyżowała jednak jego przybrana matka, która nie tylko zniszczyła wydrążony przez niego tunel, wiodący do Źródła Życia, ale także wymordowała wszystkich mieszkańców wioski na wyspie, bowiem dowiedzieli się oni o istnieniu Żródła, następnie zaś strażniczka przekazała swój urząd swojemu wiernemu, choć przybranemu synowi Jacobowi. On to odtąd był strażnikiem Źródła Życia. Tymczasem bliźniak Jacoba przybył do jego obozu, gdzie zastał matkę, którą zabił dźgając ją sztyletem. Wkrótce jednak popadł w rozpacz i tak zastał go Jacob. Wściekły zaprowadził go do Źródła Życia i wrzucił weń. Ciało mężczyzny wypłynęło wraz z nurtem rzeki, z pod powierzchni zaś wyleciał Potwór, pod postacią czarnego dymu. Nie ma pewności czym, a raczej kim był Potwór, nazywany Wrogiem Jacoba, choć według dwóch najpopularniejszych teorii była to dusza zabitego brata Jacoba, która w wyniku działania energii opuściła ciało, albo też odrębna istota, uwolniona lub powstała, gdy Jacob wrzucił brata do Źródła Życia.

Od I do XIX w.

Jakiś czas po śmierci matki Jacoba na wyspę przybyli kolejni ludzie, którzy być może pod przewodnictwem lub z powodu manipulacji Wroga Jacoba odbudowali zniszczony przez matkę mechanizm, dzięki któremu brat Jacoba mógłby opuścić wyspę. Choć mechanizm został odbudowany Wróg nie mógł opuścić wyspy, a to za sprawą Jacoba, który jako strażnik Źródła Życia sprawił, że Wróg nie będzie mógł opuścić wyspy dopóty dopóki Jacob nie zginie i nie zostaną zabici wszyscy kandydaci, strażnik bowiem zaczął wybierać kandydatów, którzy w przypadku jego śmierci zastąpiliby go na stanowisku strażnika Źródła Życia. Przybywający na wyspę kolejni ludzie być może dostali się nań tunelem czasoprzestrzennym, stworzonym przez Potwora, łączącym Źródło Życia z Tunezją, bowiem ich kultura bardzo przypominała egispką: wierzyli w większości w tych samych bogów, posługiwali się hieroglifami, itd. Egipcjanie wybudowali na wyspie wiele budowli, m.in. gigantyczny posąg bogini Taweret, sieć podziemnych tuneli, Świątynię, w której być może Egipcjanie mieszkali, oraz wiele innych, po których pozostały jedynie ruiny. Nie jest pewne czy Egipcjanie byli podlegli Jacobowi czy Potworowi, z jednej strony bowiem uważali Potwora za boga, z drugiej zaś Jacob mieszkał we wnętrzu wzniesionego przez nich posągu Taweret. W nieznanym czasie, przed XIX w. cywilizacja upadła, pozostawiając po sobie wiele budowli na wyspie. Nie wiadomo co było przyczyną klęski, ani też co stało się z Egipcjana, choć według wielu ich potomkami są mieszkający na wyspie przynajmniej lat 50. XX w. Inni, będący rdzenną ludnością wyspy. W nieznanym czasie, kiedy istniał posąg Taweret podróżnik w czasie John Locke udał się do tzw. Serca Wyspy, gdzie znajdował się zbudowany przez starożytnych, według planu Potwora mechanizm, służący do opuszczania wyspy.

XIX wiek

Podczas gdy do XIX w. stosunki między Jacobem a Potworem nie były zbyt napięte to w tamtejszym stuleciu popsuły się zupełnie. Miało to związek z rozbiciem się na wyspie okrętu Magnusa Hanso, przewożącego niewolników, a noszącego nazwę "Czarna Skała". Ów statek podczas niezwykle potężnego sztormu został wzniesiony przez fale i uderzył prosto w siedzibę Jacoba - posąg Taweret. Nie wiadomo w jaki sposób drewniany okręt zniszczył gigantyczny kamienny posąg i wylądował w środku wyspy. Rankiem na pokład przybył pod postacią czarnego dymu Wróg Jacoba, który wybił wszystkich, prócz jednego z niewolników Ricardo. Potwór obiecał Ricardo wskrzeszenie jego zmarłej Isabelli, jednak warunkiem było zabicie Jacoba. Wyzwolony niewolnik ruszył do zniszczonego posągu Taweret, gdzie jednak został schwytany przez strażnika Źródła Życia. Jacob wyjaśnił mu, iż jego przeciwnik jest zły i za wszelką cenę chce opuścić wyspę, a gdy to się stanie zło rozleje się po świecie. Ricardo przyjął ofertę Jacoba i został łącznikiem pomiędzy nim a sprowadzanymi przez niego ludźmi. Darami, które niewolnik otrzymał od Jacoba była długowieczność oraz niemożność popełnienia samobójstwa. Próba zabicia strażnika przez Potwora doprowadziła do wybuchu wojny między nimi.

Wojna z US Army

Przynajmniej od I poł. XX w. na wyspie żyli tzw. Inni, wywodzący się być może do zamieszkującej wcześniej wyspę cywilizacji ludzie. Jednym z najważniejszych ich członków był Ricardo, który przyjął nazwisko Richard Alpert. On to jako jedyny kontaktował się z Jacobem, a ponadto wybierał przywódców, mógł kwestionować ich poczynania, w szczególnych zaś sytuacjach sam rządził społecznością. W 1954 r. na wyspę przybyli żołnierze wojsk amerykańskich, którzy zamierzali testować nań bomby wodorowe. Richard przekazał Amerykanom ultimatum, że jeżeli opuszczą wyspę i zabiorą bomby Inni nie wyrządzą im krzywdy, żołnierze jednak nie zgodzili się na to. Na polecenie Jacoba Alpert wypowiedział armii wojnę i wkrótce wyspa została przez wojskowych zaminowana. Po mimo tego Inni zdołali wybić znaczną część oddziałów oraz zająć ich obóz. W końcu oddziały zaczęły wycofywać się, pozostawiły jednak na wyspie bombę wodorową Jughead. Mniej więcej w tym samym czasie pojawili się podróżnicy w czasie, m.in. John Locke, który wytłumaczył im, że jest z przyszłości i że za pięćdziesiąt lat zostanie ich przywódcą. Inny podróżnik w czasie fizyk Daniel Faraday nakazał Innym, aby oblali bombę Jughead ołowiem i zakopali głęboko w ziemi.

Czasy Inicjatywy DHARMA

Początki projektu

W latach 60. włoski naukowiec Enzo Valenzetti stworzył równanie, które wyznacza datę samozagłady ludzkości. Były to liczby 4 8 15 16 23 42. Wkrótce jednak obliczenia Valenzettiego uznano za nieprawdziwe i porzucono badania nad nimi. Liczby zainteresowały jednak bogatego duńskiego przedsiębiorcę Alwara Hanso, który podjął współpracę z małżeństwem naukowców Karen i Geraldem DeGrootami, którzy w 1970 r. założyli Inicjatywę DHARMĘ, mającą na celu zmienić liczby równania Valenzettiego i przesunąć tym samym datę samozagłady ludzkości. Nieco wcześniej w Los Angeles utworzono Stację Latarnię, gdzie znajdowało się urządzenie, służące do odnajdywania tzw. okien na wyspę, miejsc, z których można dostać się na wyspę. Właśnie 1970 r. członkowie Inicjatywy DHARMA przenieśli się na wyspę, gdzie wkrótce przystąpiono do budowy Baraków. Niebawem naukowcy i pozostali pracownicy projektu dowiedzieli się o Innych oraz o Potworze, z obawy przed którym zbudowano barierę dźwiękową, której przekroczyć nie mógł. Inni pozwolili DHARMIE zostać, pod warunkiem, że jej członkowie nie będą przekraczać wyznaczonych granic. Ci jednak zaczęli penetrować całą wyspę, na której wznieśli serię stacji badawczych. Dawny cel projektu - zmienienie liczb równania Valenzettiego zszedł na drugi plan, Inicjatywa zaś zajęła się badaniem wyspy, w szczególności Źródła Życia oraz związanego z nim tunelu czasoprzestrzennego, łączącego wyspę z Tunezją.

Incydent

W 1974 r. do DHARMY wstąpiła grupa podróżników w czasie, kolejni podróżnicy zaś przyłączyli się doń w r. 1977, kiedy pracowano nad budową Stacji Łabędź. Podczas prac dowiercono się do Źródła Życia, w czym kierujący budową Stuart Radzinsky nie widział żadnego zagrożeni. Chcąc wykorzystać dostanie się DHARMY do Źródła Życia podróżnicy w czasie postanowili za pomocą bomby Jughead zniszczyć wyspę. Odwróciłoby to bieg wydarzeń i sprawiło, że owi podróżnicy nigdy nie znaleźliby się na wyspie, bowiem stało się tak z przyczyny anomalii elektromagnetycznej wywołanej w 2004 r. przez Stację Łabędź. Gdyby udałoby się zniszczyć wyspę Stacja nigdy nie powstałaby i nie doszłoby do owej anomalii. Uzyskawszy bombę od Innych grupa ruszyła na plac budowy, gdzie wrzuciła Jughead do szybu, wydrążonego przez wiertła DHARMY. Bomba jednak nie eksplodowała, natomiast wywołała otwarcie Źródła Życia i rozprzestrzenienie się energii po całej wyspie. Wkrótce wszystkie metalowe elementy, od łańcuszków po potężne wiertła i dźwigi zaczęło być wsysane przez Źródło. Spadające do szybu zwały metalu wepchnęły nań jedną z podróżników w czasie - Juliet Burke, która w ostatnich chwilach życia zdetonowała bombę. Uwolniona w wyniku eksplozji energia z powodu oddziaływania Źródła Życia doprowadziła do załamania czasoprzestrzeni i zakończyła podróże w czasie tych, którzy rozpoczęli je w 2005 r. Podróżnicy przenieśli się do r. 2007, wkrótce zaś członkowie Inicjatywy DHARMA doprowadzili ustania wycieku energii, jednakże nie udało się zahamować go na zawsze i od tamtego czasu co 108 minut należało rozładowywać energię. Wydarzenia opisane tu noszą miano Incydentu.
W tym czasie Inni mięli dwóch liderów - będących parą Charlsa Widmore'a i Eloise Hawking.

Przybycie francuskiej ekspedycji

W 1988 r. na wyspie rozbił się okręt francuskiej ekspedycji naukowej, której przewodniczył Montand. Grupa spotkała Jina Kwon, podróżnika w czasie, który nie trafił jeszcze do r. 1977, by przenieść się do swojej teraźniejszości, tj. I dekady XX w. Od niego grupa dowiedziała się o istnieniu na wyspie wieży radiowej i ruszyła w jej kierunku. Po drodze wkroczyła jednak na Ciemne Terytorium, teren, zamieszkiwany przez Wroga Jacoba. Potwór pod postacią czarnego dymu zaatakował ekspedycję, zabił jedną z jej członków i porwał przywódcę - Montanda, którego zawlekł do murów świątynnych. Tam

Czystka

W r. 1992 w wyniku łamania przez członków Inicjatywy traktatu z Innymi Richard Alpert rozpoczął przygotowania do czystki członków projektu. Z pomocą Benjamina Linusa, członka DHARMY, który przeszedł na stroną Innych rdzenni mieszkańcy


Posąg

Posąg Tawaret w XIX wieku.

Historia Wyspy sięga głęboko wstecz. W jej początkach zamieszkiwała ją tajemnicza cywilizacja, która pozostawiła po sobie liczne ślady, między innymi posąg Tawaret, świątynię, czy tajemniczy mechanizm, dzięki któremu można przenosić wyspę. W ich dziełach odnaleźć można istotny wpływ kultury egipskiej, być może sami mieszkańcy wyspy byli Egipcjanami (wyspa jest połączona z Tunezją tunelem czasoprzestrzennym). Na ich konstrukcjach można znaleźć liczne hieroglify, czy przedstawienia egipskich bóstw. Co najmniej od XIX wieku wyspa rządzona jest przez Jacoba, który jest długowieczny i potrafi dokonywać rzeczy, które można by nazwać cudami. Już w XIX wieku był w konflikcie z innym mężczyzną, który również zamieszkiwał wyspę, nie starzejąc się przy tym. Na podstawie dotychczasowych informacji można przypuszczać, że Jacob uosabia dobro, natomiast jego nemezis - zło. Od bliżej nieokreślonego czasu Jacob kieruje grupą ludzi nazywanych potocznie Innymi. Posiada ona swojego przywódcę, który jednak podlega Jacobowi. Łącznikiem między Innymi a Jacobem jest niejaki Richard Alpert. W XIX wieku na wyspę przybił statek Czarna Skała dowodzony przez Mangusa Hanso. Przewoził on dynamit i niewolników. Z nieznanych przyczyn w XXI wieku znajdował się on w głębi lądu. W nieznanej przeszłości podróżnik w czasie John Locke udał się do serca wyspy i za pomocą drewnianego koła przesunął ją. Nie wiadomo jakie spowodowało to konsekwencje dla ówczesnych mieszkańców tego miejsca.

Armia USA

Bomba wodorowa

Bomba wodorowa.

W roku 1954 na wyspę przybyli żołnierze Armii Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nie ma informacji, jak odnaleźli oni wyspę, wiadomo jednak, że wdali się w konflikt z Innymi. Szybko zostali pokonani, jednakże pozostawili po sobie nieszczelną bombę wodorową. W późniejszym okresie, grupa ludzi podróżujących w czasie prowadzona przez Locke'a została zaatakowana przez Innych, którzy myśleli, że są oni żołnierzami. W wyniku ataku płonącymi strzałami, większość z nich została zabita, a reszta porwana. Wtedy Inni po raz pierwszy spotkali Locke'a, który wytłumaczył im, że jest z przyszłości i że za pięćdziesiąt lat zostanie ich przywódcą. Inny podróżnik w czasie, fizyk Daniel Faraday, poradził rdzennym mieszkańcom wyspy by załatali bombę ołowiem i zakopali ją głęboko w ziemi.

Czasy Inicjatywy DHARMA

Moment prawdy

Jack z bombą wodorową.

W latach siedemdziesiątych na wyspę przybyli naukowcy z inicjatywy DHARMA. Zbudowali oni na wyspie miasteczko oraz kilka stacji badawczych. Przyciągnęły ich niezwykłe właściwości wyspy. Swoje miasteczko ogrodzili barierą ultradźwiękową. Wdali się w konflikt z Innymi, jednak z czasem zawarto chwiejny rozjem. Mieszkańcy wyspy pozwolili naukowcom prowadzić badania, pod warunkiem, że nie przekroczą wytyczonej granicy. Mimo tego DHARMA uważała ich za "wrogów". W roku 1974 do DHARMA'y dołączyli podróżnicy w czasie, którzy ostatecznie przestali się przenosić. Trzy lata później dołączyli do nich inni, którzy w 2007 roku wyruszyli na wyspę 316 i trafili do roku 1977. Chcąc odwrócić bieg wydarzeń i nie dopuścić do incydentu w stacji Łabędź, podczas którego wyzwolić się miała olbrzymia ilość energii elektromagnetycznej, która pośrednio przyczyniła się do katastrofy 815, zdetonowali oni bombę wodorową w pobliżu źródła energii, chcąc ją zniszczyć.
Ben po czystce

Czystka.

W roku 1992 Inni, ostatecznie rozprawili się z naukowcami przeprowadzając czystkę i zabijając wszystkich za pomocą trującego gazu.

Przybycie francuskiej ekspedycji naukowej

W roku 1988 na wyspę trafiła francuska ekspedycja naukowa. Jednakże większość jej członków została zabita lub opętana przez tajemniczego potwora zamieszkującego wyspę. Przeżyła jedynie Danielle Rousseau, której Inni odebrali dziecko, które urodziło się jakiś czas później.

2001 - 2004

BeachcraftCrash

Samolot przemytników tuz przed rozbiciem się.

W roku 2001 na wyspie rozbił się samolot przemytników z Nigerii oraz łódź Desmonda Hume, który płynął dookoła świata. Został on odnaleziony przez Kelvina Inmana, który zabrał go do Łabędzia. Okazało się, że w wyniku incydentu stacja została zabetonowana, a jej mieszkańcy co 108 minut muszą wpisywać do komputera ciąg liczb: 4 8 15 16 23 42. Kelvin przekonał Desmonda, że nie mogą opuszczać stacji, ze względu na panującą na zewnątrz tajemniczą chorobę a ponadto muszą wpisywać liczby, gdyż w przeciwnym razie wydarzy się katastrofa. Gdy Desmond odkrył, że choroba nie istnieje a Kelvin chce odpłynąć z wyspy w tajemnicy przed nim, w furii nieumyślnie zabił go i nie zdążył przez to wcisnąć klawisza. Nie wiedział, że skutkiem będzie rozbicie się na wyspie samolotu, na którego pokładzie znajdowało się ponad trzysta osób. 22 września 2004 lot 815 rozbił się na wyspie. Katastrofę przeżyło kilkadziesiąt osób nieświadomych tego, że zostali wybrani przez wyspę.

Po katastrofie lotu 815

Katastrofa815

Katastrofa lotu 815.

22 września 2004 roku na wyspie rozbił się lot 815 linii Oceanic Airlines. Nad wyspą samolot został rozerwany na trzy części: kokpit, środkową część i ogon. Katastrofę przeżyło kilkadziesiąt osób. Rozbitkowie szybko przekonali się, że nie jest to zwykła wyspa. Ludzie ze środkowej części samolotu tuż po katastrofie odkryli tajemniczego potwora, natomiast "ogonowcy" byli nękani i porywani przez Innych. Ich ówczesny przywódca, Benjamin Linus wysłał do obozowisk obu, nie wiedzących o sobie grup rozbitków, swoich ludzi. Mieszkańcy wyspy nie przewidzieli jednak, że rozbitkowie szybko rozpoznają i wyeliminują wrogów. Grupa nieznających się nawzajem ludzi zbliżyła się do siebie i zaczęła współpracować. Rozbitkowie zdobyli broń, wodę, zaczęli odkrywać tajemnice wyspy. Natrafili na stacje DHARMAy, spotkali Danielle, która przestrzegła ich przed Innymi. Część rozbitków próbowała odpłynąć z wyspy tratwą. Ich misja nie powiodła się, jednak sprawiła, że obie grupy rozbitków się połączyły. Rozpoczęła się wojna między rozbitkami, a Innymi. Każda wroga akcja Innych spotykała się z odpowiednią reakcją rozbitków. W końcu to nowi mieszkańcy wyspy zaczęli uzyskiwać przewagę. Odkryli wioskę Innych, zaczęli zawierać układy.
Przesunięcie Wyspy

Wyspa zostaje przesunięta.

Wreszcie pod koniec grudnia 2004 w pobliżu wyspy znalazł się frachtowiec Kahana wysłany przez Charlesa Widmore'a, dawnego przywódcę Innych. Początkowo rozbitkowie sądzili, że są uratowani, jednak okazało się, że oprócz grupy badawczej, do której należał między innymi Daniel Faraday, na statku stacjonuje oddział komandosów, których celem było pojmanie Linusa. Gdy komandosi wyruszyli z misją wgłąb wyspy, rozbitkowie rozpoczęli ewakuację na frachtowiec. Inni i rozbitkowie zabili komandosów, jednakże jeden z nich zdetonował na okręcie bombę, zabijając wielu rozbitków. Jedynie ośmioro z nich odleciało z wyspy helikopterem. Tymczasem Linus wykonując polecenie Jacoba przesunął wyspę, przekazując władzę Locke'owi i przenosząc rozbitków w czasie.

2005 - 2007

Zgrupowanie

Nowi rozbitkowie.

Po przeniesieniu wyspy, zostali na niej jedynie Inni. Część rozbitków dotarła do świata zewnętrznego, jednakże większość została na wyspie przenosząc się w czasie. Pozostający bez przywódcy Inni, kierowani tymczasowo przez Alperta, podzielili się na dwie grupy. Część zamieszkała w świątyni, natomiast pozostali w obozowisku na plaży. W 2007 roku na mniejszej wyspie wylądował awaryjnie lot 316 linii Ajira Airways. Trójka lecących nim pasażerów - Jack Shephard, Kate Austen i Hugo Reyes, rozbitkowie z lotu 815, przenieśli się w czasie do roku 1977, natomiast pozostali pasażerowie trafili na wyspę w teraźniejszości. Wśród nich znaleźli się między innymi Ben, pilot Frank Lapidus, będący niegdyś członkiem ekipy z Kahany i Sun-Hwa Kwon. Wszyscy z zaskoczeniem odkryli, że John Locke, którego ciało było przewożone w trumnie w samolocie "ożył". W rzeczywistości był to wróg Jacoba, który przybrał postać Johna i pod jego postacią razem z Benem i Sun wyruszył w podróż do legowiska potwora, gdzie dawny przywódca miał być osądzony. Tajemnicza istota pozwoliła Benjaminowi żyć i rozkazała mu wykonywać polecenia Locke'a.
5x16 Statue and trio

Inni docierają do statui.

Grupa dotarła do obozu Innych, gdzie John rozkazał, by Richard Alpert, długowieczny doradca liderów Innych i łącznik z Jacobem zaprowadził wszystkich do tajemniczego mężczyzny. Fałszywy Locke i omamiony przez niego Ben mieli zamiar zabić Jacoba po dotarciu do jego kryjówki. Tymczasem kilkoro innych rozbitków pod dowództwem Ilany odnalazło zwłoki prawdziwego Johna. Zabrali je ze sobą na główną wyspę, zabierając ze sobą pilota. Trafili do chaty, w której miał mieszkać Jacob, jednak mężczyzna nigdy tam nie mieszkał. Podążając za wskazówką dotarli do ruin posągu, gdzie spotkali Innych. Ujawnili Richardowi, że prawdziwy Locke nie żyje. Jednakże w tym samym czasie, wewnątrz statui Ben zabił Jacoba, którego ostatnie słowa brzmiały Oni nadchodzą.

= Geografia Wyspa ma dość dużą powierzchnię, która wynosi około 1500 km2. Wyspa jest pochodzenia wulkanicznego. Na jej powierzchni znajdują się dwa aktualnie nieczynne kratery. Po obu stronach wyspy rozciągają się dwa wysokie pasma górskie, natomiast przez środek przebiega dolina. Wokół wyspy położonych jest prawdopodobnie osiem małych wysepek (część z nich to mogą być po prostu duże skały), m.in. Hydra. Główna wyspa w znacznej części porośnięta jest gęstą dżunglą. Na wyspie płyną cztery rzeki, jednakże żadna nie dociera w głąb lądu.

Nie jest możliwe określenie stałego położenia geograficznego wyspy, gdyż jest ona w ciągłym ruchu i stale zmienia swe położenie. Dopiero w drugiej połowie XX wieku wybitni naukowcy z Inicjatywy DHARMA znaleźli sposób na obliczanie aktualnego położenia wyspy. W podziemiach kościoła w Los Angeles zbudowali stację badawczą, którą nazwali Latarnią. Znajdowało się w niej urządzenie, które wyznaczało obecne współrzędne wyspy, a także czas otwarcia "okna". Gdy okno było zamknięte, dostanie się na wyspę było niemożliwe.

Fauna i flora

Ssaki

Wyspę zamieszkują dwa rodzaje dużych ssaków. Są to niedźwiedzie polarne oraz dziki. Niedźwiedzie to pozostałość po Inicjatywie DHARMA, która używała ich przy pracy w stacji Hydra. Po czystce niedźwiedzie dotarły na główną wyspę zamieszkując ją. Często atakowały ludzi, jednakże rozbitkowie zabili większość z nich. Natomiast dziki najprawdopodobniej były stałymi mieszkańcami wyspy. Początkowo stanowiły one pożywienie dla rozbitków.

Niezwykłe zjawiska i właściwości

Uzdrowienia

Wyspa zdaje się mieć właściwości lecznicze:

  • Locke zaczął chodzić po czterech latach paraliżu oraz po przykleszczeniu przez drzwi antywybuchowe jego nogi bardzo szybko się zregenerowały.
  • Głębokie przecięcie na plecach Jacka zniknęło w ciągu kilku dni.
  • Rak Rose zniknął.
  • Jin przestał być bezpłodny.
  • Rana postrzałowa Sawyera szybko się zagoiła.
  • Naomi została szybko wyleczona.

Długowieczność

  • Długowieczność była na wyspie u Richarda i Jacoba.

Wizje

  • Niektórzy na wyspie mieli wizje np.Desmond jak Charlie ginie.

Elektromagnetyzm

  • Elektromagnetyzm występował na wyspie w stacji łabędź.

Podróże w czasie

  • Na wyspie występowało dużo podroży w czasie.
  • Podróże w czasie występowały po przekręceniu koła.

Ciekawostki

Island

Fanowska mapa wyspy.

  • Twórcy serialu ochrzcili Wyspę imieniem Eyeland.
    • Eyeland to również jeden z utworów na oficjalnym soundtracku z sezonu pierwszego.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-NC-ND , o ile nie zaznaczono inaczej.